Ziołolecznictwo-Fitoterapia

„Za Twoją [Boże] sprawą rośnie trawa dla bydła, a zioła na pożytek człowieka;”

Psalm 104:14.

 

Fitoterapia, to metoda leczenia chorób za pomocą ziół oraz otrzymywanych z nich lekarstw i stanowi jedną z głównych metod alopatycznych, tzn. stosowanie leków działających przeciwnie do objawów choroby, która jest podstawową zasadą medycyny konwencjonalnej. Ponadto ziołolecznictwo jest również stosowane z najlepszym skutkiem w profilaktyce rożnych chorób.

 

Leczenie ziołami towarzyszy człowiekowi od zarania dziejów. W starożytności oraz średniowieczu zioła były jedynymi lekami do leczenia zarówno ludzi, jak i zwierząt. Później, gdy nastąpił szybki rozwój chemii na przełomie XIX i XX wieku sprawił, iż wprowadzono wiele leków syntetycznych, co ograniczyło rolę leków roślinnych. Jednakże w ostatnich dziesięcioleciach nastąpił ponowny wzrost zainteresowania lekami naturalnymi. Przyczynił się do tego rozwój chemii roślin oraz badań farmakologicznych, które pozwoliły na wyizolowanie z roślin związków farmakologicznie czynnych oraz określenie mechanizmów ich działania na organizm. Te osiągnięcia umożliwiły szersze zastosowanie przez lekarzy lekarstw pochodzenia roślinnego i przyczyniły się do powstania kierunku medycyny nazwanego przez francuskiego badacza, Leclerca: Fitoterapią (gr. phyton – roślina i therapeo – leczę).

W rozumieniu Leclerca oraz jego następców fitoterapia była i jest metodą leczenia praktykowaną w ramach medycyny oficjalnej – naukowej. Stosuje się przede wszystkim związki jednorodne wyizolowane z roślin lub ich oczyszczone kompleksy w formie leków standaryzowanych.

Obecnie, w związku z prowadzeniem przez Światową Organizacje Zdrowia (WHO) i Unię Europejską definicji: „lek roślinny”, która nie obejmuje jednorodnych związków pochodzenia roślinnego, jak np. morfina, lecz tylko zioła oraz otrzymywane z nich preparaty zawierające mieszaniny związków farmakologicznie czynnych, oba te pojęcia: Fitoterapia oraz Ziołolecznictwo, uznaje się jako określenia synonimowe.

„Nowoczesne lecznictwo posługuje się wieloma różnymi metodami, a jedną z nich jest fitoterapia. Naukowe podstawy fitoterapii, zwanej również ziołolecznictwem, stały się istotnym czynnikiem jej rozwoju i przyczyniły się do powszechnego jej uznania. Udowodniono, że rośliny lecznicze mogą nie tylko zapobiegać wielu chorobom, zwłaszcza wśród dzieci, młodzieży i osób starszych, lecz także skutecznie leczyć, jeśli będą stosowane w sposób właściwy i dostatecznie wcześnie. Wykazano też, że liczne preparaty roślinne współdziałają korzystnie z wieloma syntetykami. W praktyce lekarskiej zarówno same zioła, jak i wyciągi oraz specyfiki roślinne są stosowane bądź jako leki podstawowe, bądź jako środki pomocnicze, uzupełniające działanie syntetyków, a w wielu przypadkach także jako chroniące niektóre narządy wewnętrzne przed ujemnymi skutkami podawania chemioterapeutyków, np. antybiotyków. O wartości leków ziołowych świadczy fakt, że ich udział w ogólnej puli preparatów stosowanych na świecie w praktyce medycznej wynosi, według ostatnich danych Światowej Organizacji Zdrowia, od 30 do 40%. Omawiane leki roślinne są najczęściej stosowane w chorobach kobiecych (80%), przewodu pokarmowego, wątroby i dróg żółciowych (74%), górnych dróg oddechowych (73%), układu krążenia (72%) oraz skóry (70%)”.

A. Ożarowski, W. Jaroniewski - Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie.

Kontakt
  • ul. Marii Konopnickiej 25 c, 43-450 Ustroń, Poland
  • +48 790-860-770
  • biuro@medycyna-tradycyjna.eu
  • Pon - Czw 9:00 - 17:00
    Pt 9:00 - 12:00
CENTRUM MEDYCZNE - HEALTHY LIFE