Miłość i wdzięczność

MIŁOŚĆ I WDZIĘCZNOŚĆ

 

„Zarówno przyroda, jak i objawienie świadczą o miłości Bożej. Nasz Ojciec niebiański jest źródłem życia, mądrości i radości. Popatrzmy na wspaniałe i piękne dzieła przyrody. Pomyślmy o ich cudownym przystosowaniu do potrzeb i szczęścia nie tylko człowieka, ale wszystkich żyjących stworzeń. O miłości Stwórcy mówi nam światło słońca i deszcz, który cieszy i odświeża ziemię, mówią wzgórza, morza i rośliny. To Bóg jest Tym, który  zaspokaja  codzienne  potrzeby  wszystkich  swoich  stworzeń.  Psalmista  wyraża  to  w pięknych słowach:

‘Oczy wszystkich oczekują Ciebie;

Ty zaś dajesz im pokarm we właściwym czasie.

Ty otwierasz swą rękę i wszystko, co żyje, nasycasz do woli.’ - Ps 145:15,16.

            

Bóg stworzył człowieka w pełni świętym i szczęśliwym, a piękna ziemia, gdy wyszła z ręki Stworzyciela, nie nosiła żadnego śladu skażenia ani przekleństwa. To złamanie prawa Bożego, prawa miłości, przyniosło nieszczęście i śmierć. Lecz nawet wśród cierpień spowodowanych grzechem objawia się miłość Boża. Pismo Święte mówi, że Bóg przeklął ziemię z powodu człowieka. 1 Mojżeszowa 3,17.  Ciernie  i  osty  trudności  i  doświadczenia   napełniające  człowieka  bólem  i  troską  - przeznaczone zostały dla jego dobra, jako środki wychowawcze w Bożym planie podniesienia człowieka z poniżenia i degradacji, które przyniósł grzech. Świat pomimo upadku nie jest jednak miejscem całkowitego smutku i niedoli. W  samej  przyrodzie  znajdujemy  poselstwo  nadziei  i  pociechy,  wszak  na  ostach  rosną  kwiaty,  a ciernie pokrywają się różami.

'Bóg jest miłością' — taki napis widnieje na każdym rozwijającym się pączku i  każdym  źdźble  trawy.  Urocze  ptaki  wznoszą  w  niebo  radosne  pieśni,  barwne  kwiaty  w rozkosznym pięknie napełniają powietrze wonią, a wysokie drzewa okrywają się listowiem żywej zieleni. Wszystko to świadczy o czułej ojcowskiej trosce naszego Boga, pragnącego uszczęśliwić swoje dzieci.”

Ellen G. White, Droga do Chrystusa, s. 5, 6.

  

HYMN O MIŁOŚCI

 

„Choćbym mówił językami ludzkimi i anielskimi,

a miłości bym nie miał, byłbym jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący.

I choćbym miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice,

i posiadał wszelką wiedzę, i choćbym miał pełnię wiary,

tak iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym.

I choćbym rozdał całe mienie swoje, i choćbym ciało swoje wydał na spalenie,

a miłości bym nie miał, nic mi to nie pomoże.

Miłość jest cierpliwa, miłość jest dobrotliwa, nie zazdrości,

miłość nie jest chełpliwa, nie nadyma się, nie postępuje nieprzystojnie,

nie szuka swego, nie unosi się, nie myśli nic złego,

nie raduje się z niesprawiedliwości, ale się raduje z prawdy;

Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy,

wszystkiego się spodziewa, wszystko przetrzyma.

Miłość nigdy nie ustaje; bo jeśli są proroctwa, przeminą;

jeśli języki, ustaną, jeśli wiedza, wniwecz się obróci.

Bo cząstkowa jest nasza wiedza i cząstkowe nasze prorokowanie;

Lecz gdy nastanie doskonałość, to, co cząstkowe, przeminie.

Gdy byłem dzieckiem, mówiłem jak dziecko,

czułem jak dziecko, rozumowałem jak dziecko.

Lecz gdy stałem się mężem, zaniechałem tego, co dziecięce.

Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno; ale wówczas twarzą w twarz:

Teraz poznanie moje jest cząstkowe,

ale wówczas poznam tak, jak jestem poznany.

Teraz więc pozostaje wiara, nadzieja, miłość - te trzy;

lecz z nich największa jest miłość."

 

Pismo Święte – 1 Kor 13: 1-13.

 

„Tak  więc  jako  wybrani  Boga,  święci  i  umiłowani,  przyodziejcie  się  w  serdeczne  miłosierdzie, dobroć, pokorę, łagodność,  cierpliwość;   Znosząc  jedni  drugich  i przebaczając sobie nawzajem, jeśli ktoś ma skargę przeciw drugiemu: jak i Chrystus przebaczył wam, tak i wy. A nade wszystko przyodziejcie się w miłość, która jest więzią doskonałości. A pokój Boży niech rządzi w waszych sercach, do którego też jesteście powołani w jednym ciele. Bądźcie też wdzięczni. Słowo Chrystusa niech mieszka w was obficie ze wszelką mądrością, nauczajcie i napominajcie się wzajemnie przez psalmy, hymny i pieśni duchowe, z wdzięcznością śpiewając w waszych sercach Panu. A wszystko, co czynicie w słowie lub w uczynku, wszystko czyńcie w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu i Ojcu przez niego.” 

 

Pismo Święte – Kol 3: 12-17. 

„Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, gdyż miłość jest z Boga i każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością. Przez to objawiła się miłość Boga ku nam, że Bóg posłał na świat swego jednorodzonego Syna, abyśmy żyli przez niego. Na tym polega miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale że On nas umiłował i posłał swego Syna, aby był przebłaganiem za nasze grzechy. Umiłowani, jeśli Bóg tak nas umiłował, to i my powinniśmy się wzajemnie miłować. Boga nikt nigdy nie widział, ale jeśli miłujemy się wzajemnie, Bóg w nas mieszka, a Jego miłość jest w nas doskonała. Po tym poznajemy, że w Nim mieszkamy, a On w nas, że dał nam ze swego Ducha. My zaś widzieliśmy i świadczymy, że Ojciec posłał Syna, aby był Zbawicielem świata. Każdy, kto wyzna, że Jezus jest Synem Bożym, w tym mieszka Bóg, a on w Bogu. My poznaliśmy i uwierzyliśmy w miłość, którą ma Bóg do nas. Bóg jest miłością, a kto trwa w miłości, mieszka w Bogu, a Bóg w nim. W tym jest doskonała miłość w nas, abyśmy mieli ufność w dniu sądu, że jaki On jest, tacy i my jesteśmy na tym świecie. W miłości nie ma lęku, ale doskonała miłość usuwa lęk, bo lęk przynosi udrękę, a kto się boi, nie jest doskonały w miłości. My Go miłujemy, ponieważ On pierwszy nas umiłował. Jeśli ktoś mówi: Miłuję Boga, a nienawidzi swego brata, jest kłamcą. Kto bowiem nie miłuje swego brata, którego widzi, jak może miłować Boga, którego nie widzi? A takie przykazanie mamy od Niego, aby ten, kto miłuje Boga, miłował też swego brata.” 

 

Pismo Święte – 1J 4:7-21.

 

Kontakt
  • ul. Marii Konopnickiej 25 c, 43-450 Ustroń, Poland
  • +48 790-860-770
  • biuro@medycyna-tradycyjna.eu
  • Pon - Czw 9:00 - 17:00
    Pt 9:00 - 12:00
CENTRUM MEDYCZNE - HEALTHY LIFE